Wat is Groepsontwikkeling?
Kenmerkend voor een groep is dat de deelnemers een gezamenlijk doel hebben. Kenmerkend voor het groepsproces is dat de deelnemers in hun samenzijn een bepaalde ontwikkeling doormaken die zich uit in hun omgang met elkaar en met de buitenwereld. Groepsontwikkeling beïnvloedt de kwaliteit van de communicatie.
De groep doorloopt de fasen: forming, storming, norming en performing. Kennis van deze fasen kan de groep helpen om adequaat te reageren op samenwerkingsproblemen en voorkomt in een beginnende groep onrealistische verwachtingen, wat tot teleurstellingen zou leiden.
Wat is de controle fase?
Machtsfase (of controlefase) De groepsleden willen meer grip krijgen op wat er in de groep gebeurt, vooral op taakniveau. Doelen en procedures worden besproken. Deze fase kan leiden tot gevoelens van hulpeloosheid, incompetentie, teleurstelling of woede.
Wat is Affectiefase?
Affectiefase. In deze fase staat het omgaan met elkaar centraal. Mensen zijn openhartiger over hun gevoelens en over hun persoonlijke leven en men begrijpt elkaar steeds beter.
Wat zijn de vijf fasen in Groepsontwikkeling?
De theorie van Tuckman (1965) en Tuckman en Jensen (1977) is een van de meest bekende theorieën over groepsontwikkeling. Dit model veronderstelt dat groepen achtereenvolgens vijf fasen doorlopen: forming, storming, norming, performing en ‘adjourning’.
Wat is de voorfase?
Prediabetes is dus de fase voor type 2. In deze fase is het glucosegehalte in je bloed al hoger dan normaal, maar nog niet hoog genoeg om te spreken van type 2.
Wat is Forming?
Forming (Ieder voor zich) is de eerste fase. Hierin leert het team elkaar kennen. Er is nog geen hechting en het groepsgevoel ontbreekt. De individuen in de groep proberen conflicten te vermijden en zijn vaak routinematig bezig.
Hoe ontstaat een groep?
Aspecten die vaak terugkeren bij het vormen van groepen zijn: interactie, gelijkenissen, onderlinge afhankelijkheid, structuur, normen, rollen. Je zou kunnen zeggen dat enkele van deze factoren nodig zijn om een groep te vormen, maar dat ze niet elk op zich voor het ontstaan van een groep kunnen zorgen.
