Inhoudsopgave
Hoe zet je een werkwoord in de verleden tijd?
In de verleden tijd geldt: ik-vorm + te, dus ontmoet + te. Veel taalmethodes zeggen dat de stam het werkwoord min “-en” is. Dat is niet altijd hetzelfde als de ik-vorm (hoeven: stam = hoev, ik-vorm = hoef; grazen: stam = graz, ik-vorm = graas). Andere bronnen beweren dat stam en ik-vorm hetzelfde zijn.
Wat is zijn in VT?
Er gelden bij deze werkwoorden geen duidelijke regels. Net zoals bij de sterke werkwoorden veranderen ze van klank in de verleden tijd. Maar ook in de tegenwoordige tijd worden ze op een andere manier vervoegd dan de sterke en zwakke werkwoorden.
Welke regel gebruik je als je Klankvaste werkwoorden in de verleden tijd wilt zetten?
Persoonsvorm in de verleden tijd Regelmatige werkwoorden worden ook klankvaste werkwoorden of zwakke werkwoorden genoemd. Als de persoonsvorm van een zwak werkwoord in de verleden tijd staat, dan gebruik je +te(n) of +de(n). Eerst pak je dus de stam (ik-vorm) en daar zet je +te of +de achter.
Hoe spel je de persoonsvorm in verleden tijd?
De persoonsvorm in de verleden tijd spel je met te(n) of de(n) achter de stam. Als de stam al op een t of een d eindigt, schrijf je dubbel t of dubbel d. Hoe weet je of je te(n) of de(n) schrijft? Dit kun je horen als je de verleden tijd voor jezelf uitspreekt, bijvoorbeeld werkte en meldde.
Was werkwoordsvorm?
zijn/vervoeging
| vervoeging van het werkwoord zijn | ||
|---|---|---|
| tegenwoordige tijd | verleden tijd | |
| jij, je | bent | was |
| u | bent is | was |
| gij, ge | zijt | waart |
Persoonsvorm in de verleden tijd Eerst pak je dus de stam (ik-vorm) en daar zet je +te of +de achter. Daarna kijk je of het werkwoord in het meervoud of het enkelvoud staat, bij meervoud zet je er ook nog een ‘n’ achter.
Hoe weet je of een werkwoord regelmatig of onregelmatig is?
werkwoord dat bij de vervoeging* wisselingen van klinkers* en/of medeklinkers* vertoont. Voorbeelden: lopen – liep – gelopen; brengen – bracht – gebracht. Als de vervoeging buiten de klinkerwisseling regelmatig verloopt, wordt een onregelmatig werkwoord ook sterk werkwoord genoemd.
Is kunnen een regelmatig werkwoord?
Het werkwoord kunnen is een onregelmatig werkwoord. De meeste werkwoorden krijgen in de tegenwoordige tijd voor de derde persoon enkelvoud een t aan het eind zoals bijvoorbeeld bij “hij loopt”. Echter, de werkwoorden kunnen, willen, zijn, zullen en mogen zijn hierop uitzonderingen.
