Wat is verschil tussen mij en me?

Me = mij. Me kan alleen als ‘gereduceerde’, onbenadrukte vorm van mij gebruikt worden. Mij is geen bezittelijk voornaamwoord; net zoals mij zusje niet goed is, is ook me zusje niet juist. Me is dus nooit een alternatief voor het bezittelijk voornaamwoord mijn/m’n.

Is het als ik of dan ik?

In verzorgde schrijftaal is dan de aan te bevelen vorm na een vergrotende trap (zoals jonger, beter, liever) en na anders en combinaties met ander(e). Als gebruiken we na de woorden even, (net) zo, evenveel, (net) zoveel, hetzelfde en dezelfde.

Is me fout?

Me is geen bezittelijk voornaamwoord Me is geen bezittelijk, maar een persoonlijk voornaamwoord. Voor veel taalpuristen is dit taalergernis nummer één. Voorbeelden: me broer, me fiets, me taalfout. Dat moet zijn: mijn broer, mijn fiets, mijn taalfout.

Is me schrijftaal?

Onlangs heeft het NRC de top-10 van taalergernissen gepubliceerd. Op nummer drie staat het woordje ‘me’ dat als bezittelijk voornaamwoord wordt gebruikt, terwijl het dat niet is. Vooral in korte teksten op sociale media komt dit veel voor, omdat daar vaak spreektaal als schrijftaal wordt gebruikt.

Kun je mij of kun je me?

Beide vormen zijn goed. Kun je me even helpen? Kan je me even helpen?

Is het voor mij of mijn?

Mijn is een bezittelijk voornaamwoord. Mijn kan worden vervangen door een ander bezittelijk voornaamwoord, bijvoorbeeld door zijn. Waar liggen mijn sleutels? (zoals in: Waar liggen zijn sleutels?)

Is het mn of mijn?

Het kan wel een persoonlijk of wederkerend voornaamwoord zijn: ‘de leraar vroeg ME of ik ME verveeld had tijdens het maken van MIJN proefwerk’. Dat mooie woordje ‘mijn’ is het enige bezittelijk voornaamwoord dat aangeeft dat iets echt van mij is. En als ‘mijn’ jou te lang is mag je ook ‘m’n’ schrijven.

Is opzoek 1 woord?

Opzoek = werkwoordsvorm Alleen als het een werkwoordsvorm is, is opzoek één woord, zoals in: ‘Wil je dat ik dat boek even voor je opzoek? ‘ Hier is het namelijk een vorm van het werkwoord opzoeken.