Wat gebeurde er met de Europeanen toen Japan de kolonies bezette?

Omstreeks 270.000 van deze Javanen werden naar andere gebieden in Zuidoost-Azië gestuurd, waarvan slechts 52.000 terugkeerden; dit betekende dat er een sterfte van 80% had plaatsgevonden. Nederlandse burgers, andere Europeanen en Indo’s waren een belangrijk doelwit van de Japanners; zij werden geïnterneerd in kampen.

Toen de Japanners verder avanceerden vermoordden Indonesische rebellen in vrijwel elk deel van de archipel kleine groepen Europeanen (vooral Nederlanders) en verraadden grotere groepen aan de Japanners. Te Atjeh ontstond zelfs al voor de komst van de Japanners een opstand tegen het Nederlandse gouvernement.

Waarom wilde Indonesië onafhankelijk worden?

Als in 1942 de Japanners de baas worden in Nederlands-Indië, laten ze Soekarno en de andere gevangenen vrij. In 1945 is de oorlog voorbij. Soekarno wil niet dat zijn land opnieuw een kolonie van Nederland wordt. Daarom roept hij twee dagen na het eind van de oorlog in Azië de zelfstandige Republiek Indonesië uit.

Hoeveel Nederlanders zaten in Jappenkampen?

Het totaal aantal krijgsgevangenen was omstreeks 42.000; daarbij waren er 37.000 van het Indische leger, 3.900 van de Koninklijke Marine en 1.500 zogenaamde stads- en landwachten. Deze werden ook wel landstorm genoemd.

Hoe denken Indonesiërs over Nederlanders?

Indonesiërs zeggen bijvoorbeeld ‘Agresi Militer’, Militaire Agressie. Dat is hun term voor wat in Nederland ‘Politionele Acties’ wordt genoemd. Het is de term waarmee Indonesiërs zijn opgegroeid: het Nederlandse ‘Politionele Acties’ komt in hun geschiedenisboeken niet voor.

Waarom waren er Jappenkampen?

De interneringskampen werden door het Japanse bezettingsleger gebruikt om Nederlanders en mensen van andere nationaliteiten, die nog in het land verbleven, te interneren. Er waren krijgsgevangenkampen voor militairen, en kampen voor burgers.

Welke invloed had de Tweede Wereldoorlog op Nederlands-Indië?

Miljoenen Indonesische mannen worden door Japan gedwongen te werk gesteld als romusha (dwangarbeider), onder andere aan de Birma-spoorweg. Ook Nederlandse en geallieerde krijgsgevangenen moesten onder dwang werken, onder meer aan de spoorweg. Duizenden Indonesiërs en Nederlanders komen hierbij om het leven.