Inhoudsopgave
Kan je chemo weigeren?
Kan elke patiënt een behandeling weigeren? Elke patiënt heeft volgens de Wet op de Patiëntenrechten (22 augustus 2002) het recht om de tussenkomst van een arts of een andere zorgverlener te weigeren. De arts respecteert steeds uw beslissing en probeert alternatieven voor te stellen.
Hoe effectief is chemotherapie?
Bij de één werkt chemotherapie heel goed, bij de ander wat minder goed en bij weer een ander heeft het nauwelijks of een tijdelijk effect. Helaas is vooraf niet te voorspellen of chemotherapie aanslaat. Het doel van chemotherapie is de kankercellen doden of hun celdeling remmen.
Wat is een behandelingsovereenkomst voor minderjarigen?
Minderjarigen vanaf 16 jaar zijn bekwaam om zelfstandig, zonder toestemming van de ouders, een behandelingsovereenkomst met een hulpverlener aan te gaan (of te verbreken). Ze mogen ook rechtshandelingen verrichten die direct verband houden met zo’n overeenkomst, zoals het kopen van voorgeschreven geneesmiddelen in een apotheek.
Hoe kunt u een behandeling weigeren?
Weigeren van behandeling Als patiënt kunt u om allerlei redenen een onderzoek, behandeling of andere medische tussenkomst weigeren. Dat kan bijvoorbeeld uit geloofsovertuiging of om persoonlijke redenen. De arts respecteert uw keuze en probeert alternatieven voor te stellen.
Kan de arts een behandeling weigeren?
Een arts kan een behandeling weigeren uit persoonlijke of professionele redenen. De arts zal u en/of uw vertegenwoordiger hierover inlichten. Als u besluit een andere arts te raadplegen, dan zal de eerste arts alle medische informatie verstrekken aan de nieuwe arts.
Minderjarigen vanaf 16 jaar zijn bekwaam om zelfstandig, zonder toestemming van de ouders, een behandelingsovereenkomst met een hulpverlener aan te gaan (of te verbreken). Ze mogen ook rechtshandelingen verrichten die direct verband houden met zo’n overeenkomst, zoals het kopen van voorgeschreven geneesmiddelen in een apotheek.
Weigeren van behandeling Als patiënt kunt u om allerlei redenen een onderzoek, behandeling of andere medische tussenkomst weigeren. Dat kan bijvoorbeeld uit geloofsovertuiging of om persoonlijke redenen. De arts respecteert uw keuze en probeert alternatieven voor te stellen.
Een arts kan een behandeling weigeren uit persoonlijke of professionele redenen. De arts zal u en/of uw vertegenwoordiger hierover inlichten. Als u besluit een andere arts te raadplegen, dan zal de eerste arts alle medische informatie verstrekken aan de nieuwe arts.
Elke patiënt heeft volgens de Wet op de Patiëntenrechten (22 augustus 2002) het recht om de tussenkomst van een arts of een andere zorgverlener te weigeren. De arts respecteert steeds uw beslissing en probeert alternatieven voor te stellen.
Wat zijn ethische problemen in de zorg?
Voorbeelden van ethische dilemma’s Hoe moet je omgaan met wensen van naasten die vanuit goede zorg en professioneel inzicht niet in het belang zijn van een dementerende cliënt? Mag je als zorgprofessional afwijken van protocollen en standaarden als het in het belang van de cliënt is?
Wat is een ethisch argument?
Ethisch is het gebied van de praktische filosofie die handelt over wat goed en kwaad is. Het betekent of iets moreel verantwoord is. Ouders geven aan kinderen hun waarden en normen mee waarvan zij denken dat die goed voor hun zijn.
Wat is het verschil tussen een ethisch dilemma en een probleem?
Bijvoorbeeld van gedachten wisselen met een collega over gedrag van een cliënt, dan het moreel probleem. Er is wel handelingsdruk, maar duidelijk hoe je moet handelen. Je hebt al gekozen, je gaat bijvoorbeeld aangifte doen bij discriminatie. Bij een moreel ethisch dilemma gaat het om juist handelen.
Wat is een ethische principe?
De regel- of principe-ethiek legt het accent op volgen van regels en principes: de Tien Geboden, bijvoorbeeld, of de Rechten van de mens of de vier ethische principes: weldoen, niet-schaden, verantwoordelijkheid en rechtvaardigheid. De deugdethiek stelt het karakter van degene die handelt centraal.
Waar gaat de ethiek over?
Ethiek of wetenschap van de moraal is een tak van de wijsbegeerte die zich vooral bezighoudt met de kritische bezinning over het juiste handelen van mensen. Ook psychologen moeten als professionele beroepsbeoefenaars ethische normen handhaven naar hun cliënten toe.