Inhoudsopgave
Hoe gebruik je voornaamwoorden?
Even ter opfrissing: een persoonlijk voornaamwoord is het woordje waarmee je over iemand spreekt: de mannelijke versie is “hij/hem” en de vrouwelijke versie “zij/haar”. De bezittelijke voornaamwoorden die daarbij horen zijn “zijn” en “haar”.
Welke soorten voornaamwoorden zijn er?
7 soorten voornaamwoorden. Er zijn zeven soorten voornaamwoorden: • aanwijzend voornaamwoord. • betrekkelijk voornaamwoord. • bezittelijk voornaamwoord. • onbepaald voornaamwoord. • persoonlijk voornaamwoord. • wederkerend/wederkerig voornaamwoord. • vragend voornaamwoord.
Wat is een betrekkelijk voornaamwoord?
betrekkelijk voornaamwoord : ‘Freya, die in groep 5 zit, leest al Harry Potter-boeken.’. bezittelijk voornaamwoord: ‘ Onze hond kan allerlei kunstjes.’. onbepaald voornaamwoord: ‘ Alle aanwezigen kregen een cadeautje.’. persoonlijk voornaamwoord: ‘Ben ik nou zo slim, of zijn jullie zo dom?’.
Wat zijn de voornaamwoorden van een onderzoek?
Voornaamwoorden komen dus in feite ‘in de plaats van’ een zelfstandig naamwoord. Ze hebben zelf niet echt betekenis; ze verwijzen naar woorden die wél betekenis hebben. Als je bijvoorbeeld schrijft over een onderzoek, kun je de voornaamwoorden het, dit of dat gebruiken om naar het woord onderzoek te verwijzen: ‘ Het is vorig jaar begonnen’
7 soorten voornaamwoorden. Er zijn zeven soorten voornaamwoorden: • aanwijzend voornaamwoord. • betrekkelijk voornaamwoord. • bezittelijk voornaamwoord. • onbepaald voornaamwoord. • persoonlijk voornaamwoord. • wederkerend/wederkerig voornaamwoord. • vragend voornaamwoord.
betrekkelijk voornaamwoord : ‘Freya, die in groep 5 zit, leest al Harry Potter-boeken.’. bezittelijk voornaamwoord: ‘ Onze hond kan allerlei kunstjes.’. onbepaald voornaamwoord: ‘ Alle aanwezigen kregen een cadeautje.’. persoonlijk voornaamwoord: ‘Ben ik nou zo slim, of zijn jullie zo dom?’.
Voornaamwoorden komen dus in feite ‘in de plaats van’ een zelfstandig naamwoord. Ze hebben zelf niet echt betekenis; ze verwijzen naar woorden die wél betekenis hebben. Als je bijvoorbeeld schrijft over een onderzoek, kun je de voornaamwoorden het, dit of dat gebruiken om naar het woord onderzoek te verwijzen: ‘ Het is vorig jaar begonnen’
Een voornaamwoord is dus een aanspreekvorm. Die zijn meestal verbonden aan iemands genderidentiteit. Je genderidentiteit is de beleving van jezelf, van hoe je jezelf voelt en hoe je jezelf beschrijft. Het lichaam waar je in zit bepaalt niet je genderidentiteit.
Hoe gebruik je hun en hen?
Je gebruikt hun als een meewerkend voorwerp, bijvoorbeeld in de zin: Ik geef hun nog een kans. Je gebruikt hen als een lijdend voorwerp, bijvoorbeeld in de zin: Ik geloof hen. Als je twijfelt, kun je in beide gevallen hun en hen vervangen door ze.
Hoe gebruik je hun hen?
Hen is het aanwijzend voornaamwoord: Vb. 1. Hen gaat morgen op vakantie. Hun is het bezittelijk voornaamwoord: Vb.