Wat betekent een hoge diastolische bloeddruk?

De onderdruk (diastolische bloeddruk) is de druk wanneer het hart zich ontspant. De bloeddruk kan worden gemeten met een bloeddrukmeter. De bloeddruk wordt uitgedrukt in millimeters kwik, afgekort tot mmHg. Bij een verhoogde bloeddruk is de bovendruk hoger dan 140 mmHg en de onderdruk hoger dan 90 mmHg.

Als het hart ontspant dan zakt de bloeddruk. Dit heet de onderdruk of diastolische bloeddruk. De bloeddruk is te hoog als bij herhaalde metingen door arts of verpleegkundige deze meer dan 140/90 mmHg bedraagt.

Wat is erger te hoge bovendruk of te hoge onderdruk?

Uitleg bloeddrukwaarden. Een hoge bloeddruk verhoogt je kans op een hartinfarct of beroerte. Een hoge bovendruk verhoogt je risico méér dan een hoge onderdruk.

Wat is de diastolische bloeddruk?

Het kan zijn dat de diastolische bloeddruk belangrijker wordt als het zeer hoog is. Er zijn bewijzen dat bijvoorbeeld een bloeddruk van 180/120 mmHg een groter risico geeft op een beroerte of hartaanval dan een bloeddruk van 180/100 mmHg.

Wat is de oorzaak van hoge bloeddruk?

Een hoge onderdruk op zichzelf veroorzaakt doorgaans geen symptomen. Hoofdpijn, neusbloedingen en andere symptomen worden soms door een hoge bloeddruk veroorzaakt, maar het komt evenveel voor bij mensen met een normale bloeddruk. Zoek onmiddellijk medische hulp als je pijn op de borst, kortademigheid of duizeligheid ervaart,

Wat is een diastolische hypertensie?

Aangezien de bloeddruk uit twee cijfers bestaat – een bovenste en een onderste cijfer- zijn er drie soorten hypertensie. Een hoge diastolische druk – ook wel diastolische hypertensie genoemd – komt voor wanneer het onderste cijfer verhoogd is. Dit is het geval wanneer de diastolische druk 90 mmHg of hoger is.

Wat Moet ik doen om de bloeddruk te verlagen?

In het algemeen moet iedereen met een diastolische druk van 90 mmHg of meer behandeld worden, ongeacht of de persoon een hoge onderdruk of gemengde hypertensie heeft. Strategieën om de bloeddruk te verlagen kunnen onder andere gewichtsverlies, voedingsveranderingen, lichaamsbeweging en medicatie omvatten.