Wat zijn de gevolgen van het syndroom van Down?

Kinderen met het syndroom van Down hebben een verstandelijke beperking en ontwikkelen zich trager dan anderen. Met de juiste begeleiding kunnen ze veel meer leren dan vroeger werd gedacht. Lichamelijke afwijkingen. Kinderen met Downsyndroom hebben altijd een verstandelijke beperking en daardoor ontwikkelen ze zich in alle opzichten trager.

Wat zijn de uiterlijke kenmerken van kinderen met downsyndroom?

Uiterlijk. Kinderen met Downsyndroom hebben een aantal uiterlijke kenmerken, in meerdere of mindere mate, die hen als groep herkenbaar maken, o.a.: ‘scheve’ ogen; kleinere oren; kleinere neus; langere tong; kortere ledematen. Elk kenmerk op zich komt ook voor bij kinderen zonder Downsyndroom én kinderen met Downsyndroom hebben niet per se alle

Waarom zijn kinderen met downsyndroom communicatief?

Kinderen met Downsyndroom zijn in het algemeen minder flexibel en gevarieerd in hun spel. Beperkte spraak kan ertoe leiden dat echt samenspel wordt bemoeilijkt (omdat het kind niet wordt begrepen en zijn bedoelingen minder goed over weet te brengen, hoewel veel kinderen met Downsyndroom ondanks ‘slechte’ spraak wel communicatief zijn).

Kinderen met het syndroom van Down hebben een verstandelijke beperking en ontwikkelen zich trager dan anderen. Met de juiste begeleiding kunnen ze veel meer leren dan vroeger werd gedacht. Lichamelijke afwijkingen. Kinderen met Downsyndroom hebben altijd een verstandelijke beperking en daardoor ontwikkelen ze zich in alle opzichten trager.

Uiterlijk. Kinderen met Downsyndroom hebben een aantal uiterlijke kenmerken, in meerdere of mindere mate, die hen als groep herkenbaar maken, o.a.: ‘scheve’ ogen; kleinere oren; kleinere neus; langere tong; kortere ledematen. Elk kenmerk op zich komt ook voor bij kinderen zonder Downsyndroom én kinderen met Downsyndroom hebben niet per se alle

Kinderen met Downsyndroom zijn in het algemeen minder flexibel en gevarieerd in hun spel. Beperkte spraak kan ertoe leiden dat echt samenspel wordt bemoeilijkt (omdat het kind niet wordt begrepen en zijn bedoelingen minder goed over weet te brengen, hoewel veel kinderen met Downsyndroom ondanks ‘slechte’ spraak wel communicatief zijn).

Aangeboren afwijkingen Ook komt het voor dat kinderen met het downsyndroom bij de geboorte een maag-darmafwijking hebben, waarvoor een operatie nodig is. En er is een verhoogde kans op problemen met de ademhaling en luchtwegen, het gehoor, de ogen, de spraak, de motoriek en de afweer tegen infecties.

Is het syndroom van Down dodelijk?

Bij de mens en de meeste diersoorten is het hebben van chromosomen in drievoud al voor de geboorte of kort daarna dodelijk. Wat dat betreft is het syndroom van Down echt een uitzondering. Mensen met het syndroom van Down worden meestal minder oud, maar hebben nog een redelijke levensverwachting.

Welke gezondheidsproblemen syndroom van Down?

Hoe denken mensen met syndroom van Down?

Kinderen met Downsyndroom hebben wat men noemt een verstandelijke beperking. Daardoor leren zij nieuwe zaken langzamer en minder vanzelf. Omdat het kind een verstandelijke beperking heeft, zullen de ouders wat bewuster, wat geduldiger, wat doelgerichter hun kind nieuwe zaken moeten leren.

Wat is het IQ van mensen met Down?

Het IQ van kinderen met het syndroom van Down ligt meestal tussen de 35 en 80. Een klein deel van de kinderen, vooral kinderen met mocaïsisme voor syndroom van Down hebben een hoger IQ. Het werkgeheugen van kinderen met het syndroom van Down is beperkter dan dat van kinderen zonder het syndroom van Down.

Welke drie gezondheidsproblemen kunnen mensen met het syndroom van Down hebben?

Bijkomende gezondheidsproblemen Mensen met Down hebben meer kans op problemen met de ademhaling en luchtwegen, het gehoor en het zicht. Verder komen epilepsie, suikerziekte type 1, een traag werkende schildklier, verminderde weerstand, huidproblemen en gedragsproblemen voor.

Hoe herken je het syndroom van Down?

Wanneer een kind na de geboorte kenmerken vertoont die bij het syndroom van Down zouden kunnen passen wordt de diagnose definitief vastgesteld aan de hand van chromosoom onderzoek. Ouders worden daarvoor verwezen naar een klinisch geneticus. Deze kan ook bepalen of er sprake is van een erfelijke vorm of niet.