Wie eist bewijs?

U kent vast wel het mantra “wie stelt, bewijst”. Dat mantra geeft de hoofdregel in het civiele bewijsrecht weer. Namelijk: degene die zich op de rechtsgevolgen van een bepaalde stelling beroept, draagt de bewijslast van juistheid van die stelling.

Wie beweert bewijst?

De hoofdregel van het bewijsrecht is eenvoudig: wie zich beroept op rechtsgevolgen van gestelde feiten of rechten moet die feiten of rechten bewijzen (bewijslast). Lukt dat niet, dan worden de effecten van het bewijsrisico ondervonden: de rechter wijst de vordering af.

Hoe heet tegenstander van gedaagde in rechtbank?

Dagvaarding particulier of organisatie Als u een dagvaarding van een particulier of organisatie heeft ontvangen, bent u gedaagde in een civiele zaak. De andere partij is de eiser.

Wie eist bewijst BW?

Uit deze twee voorbeelden blijkt dat uit de tekst van de wet vaak voortvloeit wie wat moet bewijzen. Dat is dus niet altijd de eisende partij, maar wel vaak degene die een beroep doet op een regel uit de wet. Van die eis moet de partij die er een beroep op doet bewijs leveren.

Wie stelt bewijst wetsartikel?

Artikel 150 De partij die zich beroept op rechtsgevolgen van door haar gestelde feiten of rechten, draagt de bewijslast van die feiten of rechten, tenzij uit enige bijzondere regel of uit de eisen van redelijkheid en billijkheid een andere verdeling van de bewijslast voortvloeit.

Wie eist bewijst RV?

Partijen die zich beroepen op rechtsgevolgen van door hen gestelde feiten of rechten, dragen de bewijslast daarvan, luidt de hoofdregel van artikel 150 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv). Dat wordt ook wel samengevat met ‘wie eist bewijst’.

Wat is een bewijslast?

‘Last’ betekent ‘verplichting’. De ‘bewijslast’ is de verplichting ergens het bewijs van te leveren. Het is synoniem met ‘bewijsplicht’. ‘Omgekeerde bewijslast’ is de verplichting om te bewijzen dat iemand niet schuldig is.